Yassmannia
@Yasmina
Okuyorum. Yazıyorum. Geziyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tüm günler gitmişti, içlerindeki tüm insanlar da. Yalnızca o kalmıştı geriye.
Dünyasını yitirmişti o. Dünyasını geride bırakm ıştı. Ve aynı şekilde şimdi de diğer herkes yapmıştı bunu, tam
şu an hayatta olan tüm insanlar.
Belki daha farkında değillerdi ama onlar da dünyalarını geride bırakmışlardı. Bir daha hiçbir şey aynı olmayacaktı.
Çok fazla şeye veda ediyordun; çok fazla aşka, çok fazla hayale...
Herhangi bir insan korkudan (herhangi bir tür korkudan) delirmiş gibi uluyarak kaçtıkça gerçek barış sağlanamazdı.
Son insan da silahını (ne tür bir silah olursa olsun) atmadan, insan denen kavim huzura eremezdi. Ve tüfek, dedi Enoch kendi kendine, Dünya’nın en önemsiz silahlarındandı, insanın insana yaptığı zalimliğin en önemsiziydi ve diğer bütün ölümcül silahların bir simgesiydi yalnızca.
İnsan denen şey böyleydi işte; hep de böyle olmuştu. Dehşetini yanında taşıyordu o. Ve korktuğu şey aslında hep kendisi olmuştu.
Çünkü bütün yeni gelişmeler, tıpkı yan etkiler gibi, öyle başka seçenekler, gidilecek başka yollar yaratırdı ki herhangi bir yolda atılan her adımda takip edilecek bambaşka yollar ortaya çıkardı. Asla bir son olmazdı, diye düşündü Enoch - hiçbir şey son bulmazdı.