"Dayanamıyorum artık Theo, yaşamın ağırlığına daha fazla dayanamıyorum. Unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Kulağımdaki çığlıklara karşı koyamıyorum..."
Vincent van Gogh
Çocuğun biyolojik bağımlılığını psikolojik bir ilişkiye dönüştüren babadır. Baba figürü olmadığında ya da çok meşgul olduğunda veya çocuğa ilgisiz ve zalim davrandığında, bunun sonucu çocuğun anneyle olan ilişkisinin ve anneye olan bağımlılığının güçlü kalması ve çok uzun sürmesidir. Sonuç olarak, çocuğun sosyal katılım ve başkalarıyla sosyal bağlar kurma ihtiyacı onun için yıpratıcı bir ihtiyaç haline gelebilir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Anne ve çocuk arasındaki biyolojik olan ilişkiyi kesen ilk kişi babadır... Baba ile kurulan bu ilk ilişki, sonraki tüm sosyal ilişkiler için koşullandırma prototipi haline gelebilir.
Pasiflik ve sözde gevşeme modası çağımızın en tehlikeli gelişmelerinden biridir. Esasen, bu bir kamuflaj modelini, hayatın tehlikelerini ve zorluklarını görmeme ve görünmeme yönündeki çifte arzuyu temsil ediyor olabilir.