Aysel

İmamı Şafii talebelerinden biri olan Yunus ile müzakere yaptığı bir meselede ihtilafa düşer. Öyle ki talebesi öfkesinden dolayı dersi terk eder ve evine gider. Akşam olunca Yunus kapısının çalındığını fark eder. ‘Kim o?’ der. Kapıdaki kişi, ‘İmamı Şafii’ der. Yunus, kapıyı açar ve İmam Şafii’nin kapıda beklemekte olduğunu görür ve hocasının ayağına kadar gelmesine şaşırır. İmam Şafii kapıyı açan talebesi Yunusa şunları söylemiştir: 🔻Ey Yunus, bizi birleştiren yüzlerce mesele dururken bir mesele mi bizi ayıracak? 🔻Ey Yunus, yaptığın ve üzerinden geçtiğin köprüleri yıkma! Bir gün o köprüden geri dönmen gerekebilir! 🔻Ey Yunus, hatadan nefret et ama hataya düşenden nefret etme. Bütün kalbinle günaha öfkelen ama günahkara acı, ona merhamet göster. 🔻Ey Yunus, sözü eleştir ama sözü söyleyene saygı göster. 📌*Ey Yunus Görevimiz, hastalığı tedavi etmektir, hastayı yok etmek değil*
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ali Tantavi (rahimehullah) anlatıyor: “Bir gün aklıma ‘Acaba Allah beni seviyor mu?’ sorusu takıldı. Derken Allah’ın razı olup sevdiği kimselerin vasıflarına baktım! Bulduklarım şuydu: ● Allah takva sahiplerini sever. Ben ise kendimi onlardan saymaya cesaret edemedim. ● Allah sabırlı davrananları sever. Ben ise sabrımın az olduğunu hatırladım. ● Allah cihad edenleri sever. Ben ise tembelliğimi ve gücümün zayıflığını aklıma getirdim. ● Allah Muhsin olanları sever. Ben ise bu vasıftan ne kadar da uzaktım! Zihin dünyamdaki araştırmamı bitirdiğimde, nefsim için Allah’ın seveceği bir vasıf bulamamaktan korktum. Amellerimi gözden geçirdim, gördüm ki onların çoğu tembellik, riya bulantısı ve günahlarla karışmış. En sonunda aklıma Allah Teâlâ’nın şu buyruğu geldi: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ ‘Şüphesiz ki Allah çokça tevbe edenleri sever.’ (Bakara Suresi, 222) Böylelikle tevbenin sanki benim ve benim gibiler için olduğunu hemen anladım. Bunun ardına hemen: Estağfirullah ve etûbu ileyh Allah’ım Senden af diliyor, Sana tevbe ediyorum Estağfirullah ve etûbu ileyh Allah’ım Senden af diliyor, Sana tevbe ediyorum Estağfirullah ve etûbu ileyh Allah’ım Senden af diliyor, Sana tevbe ediyorum’... demeye başladım. Belki de bu sayede Allah’ın sevdikleri arasına girmiş olurum.”
“Doğadan bir vahiy bekledimse boşuna baktım akşam herkesin kabul ettiği kadar akşamdı.”
"yürümek zorundayız, yoksa acı üzerimizde birikir."