Her kelimesiyle bireyi sımsıkı tutarak kendi ruhunu kendisinin gözüne doğru tutan bu eserden hiçbir alıntı paylaşamadım. Her bir cümlenin ardından gelen bir diğer cümle en az bir önceki kadar değerliydi. Okuma boyunca zamanı idrak edememiş ve maddeden kopmuştum. Ayrıca eser bittiğinde ve o kapağı sakince kapattığımda kendimi hamur gibi yoğrulmuş ve kitabın yaprakları arasına katılmış gibi hissetmiştim.
İçimizdeki şeytan, beni benden iyi tanıyan ve bana karşı benden daha açık olan biri tarafından benim için yazılmış gibiydi. Eser, zihnimi uzun bir süre meşgul edeceğe benziyor. Zihnimin ve hislerimin şimdiden bile kıvam kazandığını hissediyorum.