Yeliz Durmuş
@Yelizsenol
19 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Genelde distopik , bilim kurgu, fantastik kitaplar bizi geçmişe götürür ama bu sefer durum farklı . Toplanın 3000 yılına gidiyoruz.
Serinin ilk kitabıya huzurlarınızdayım. Okuduğum kitaplarla ilgili spoiler vermeyi sevmediğimi biliyorsunuz. Fakat bu kitap için çizgimi aşarak ön bilgi vereceğim. Yoksa kitabı okurken yolculuğa çıkamayabilirsiniz. Konusu; insanlar, Severanos adlı bir gezegenle anlaşma imzalarlar. Severanos gezegeninde yaşayanlar insan gibi görünerek dünyada yaşarken insanlarda onların teknolojilerinden ve altınlarından faydalanırlar .Dostlukla başlayan bu antlaşma zamanla aşka da dönüşür ve melez bir ırkında oluşmasını sağlarlar. Melez çocukları çok kıymetlidir. Çünkü onlar Severanos gezegenine bağlı ve enerji kristallerinin ana gücünü taşıyor olmalarıdır.
Bu güzellikleri kıskanan karanlık kötü bir gezegen olan Marvinos her şeye ve herkese hükmetmek için hain bir plan yapar ve planı başarılı olup insanları karanlığa mahkum eder.
Bu durumu değiştirmek için bir avuç melez insan, savaşın tam ortasında kendilerini bulurlar.
Savaşın kazananın kim olacağı serinin devamında . Şimdiden merakla bekliyorum.
Kitabın dili ve anlatımı keyifli. Bir an da olayların içine dalıyorsunuz ve hangi karakteri kendinize yakın hissediyorsanız onunla aynı duyguları , hissiyati yaşıyorsunuz. Bu tarz eserleri seviyorsanız arşivinizde yer almasını tavsiye ederim.
Aşağıya kitaptan sevdiğim sözlerden bazılarını bırakıyorum.
Bu insanları kandırmak ne kadar kolay değil mi? Ne kadar komik yaratıklar böyle. Biraz ihtiras biraz arzu katarsan bünyelerine daha fazlasını isteyerek peşinden koşturuyorlar.
İçindeki karanlık bir süre aydınlıktır, aydınlık bir süreliğine yolunu aydınlatsın.
Gözlerini kapatarak fısıldadı :
Gece olan gece de kalır, gece olanlara karışmayacağız.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gelelim kitabımıza;
“ Hiçbir zaman adını öğrenemediğim anne ve babamın adından sonra merak ettiğim üçüncü ad bu olmuştu.” Diyor kahramanımız.
Böyle bir olayı yaşasanız ne yaparsınız bilmiyorum ama kahramanımız her olaya, her hissettiği duyguya yada o an farklı gelen an a “ başlık” vererek gününü tamamlıyor.
Kitap, adından da anlaşılacağı üzere kadın cinayetleri ve onların asıl suçlularını cezalandırmak için uğraşan komiserin , yaşadıkları, hissettikleri ve başından geçenlerle başlıyor. Sonra yaşlı bir adamdan bir teklif alıyor ve olaylar başka bir yere evriliyor. Kitabın sonunda ne olduğunu merak ettiniz değil mi? Yanıtlıyorum ; kitabın başına dönüyosunuz.
Yazarın kalemiyle bu kitapla tanıştım. Çok yönlü olduğu belli. Keyifli okumalar dileyerek aşağıya kitaptan sevdiğim bazı sözleri bırakıyorum.
Biri yaşamdan çözülünce dünyası geride kalır. Bir kadınsa eğer , birkaç dünyası.
Öyle bir an gelir ki henüz yara almamış bir çocukluk anısı kadar güçlü bütün hisler, daha sakin kıyıları arar.
Gelecek geçmişi şekillendirebilecek kadar güçlüdür.
Bazı kitapların mevsimleri vardır. Mesela Rus bir yazarın kitabını okuyacaksanız “ kışın” okuyun. En iyi o zaman kitaptan alacağınız verimi alır ne okuduğunu anlar sonra Dostoyevski’ye “yuh bir insana bu kadar isim mi verilir” demezsiniz
Bu kitabı da bahar aylarında okuyun. İster Nisan- Mayıs, ister Eylül- Ekim. Tam o havaların kitabı.
Yazarın kalemiyle ilk kez bu kitapla tanıştım. @cemilekurtas Ve iyi ki de tanışmışım.
Bu yıl Mayıs ayının son haftasını “ Milli Aile Haftası” olarak kutlayacağımız için kitabı bugün paylaşmak bana ayrı bir heyecan verdi.
Toplumun temel yapı taşını oluşturan “ aile” dediğimiz kavram kitapta vücut buluyor. Çocukluğumuzdaki bize sunulan hayat ve onunla başa çıkma becerimiz yada beceriksizliğimiz , anne - baba olduğumuzda tekrar gün yüzüne çıkarak bizlere bu kitapta ayna görevi görüyor.
Geçenlerde bir söze denk gelmiştim;
- Çocukken duyduğun “ sen yapamazsın” cümlesini susturmak için 30 yıldır herşeyi mükemmel yapamaya çalışıyorsundur ama hala o küçük çocuğu ikna edemedin.
diye işte kitapta bu tarz ebeveynlerin farkında olmadan açtığı yaralara travmalara şahit oluyorsunuz.
Öyle tek sefer de okuyup bitireceğiniz bir kitap değil. Dinlene dinlene okuyacağınız, arada kitabı yarıda bırakıp tavan seydereceğiniz, biraz içsel yolculuk, biraz melankolik, biraz psikolojinizi zorluyacak ama günün sonunda iyi ki okumuşum diyeceğiniz bir kitap.
Arşivinizde yer almasını dilerim. Aşağıya kitaptan sevdiğim sözlerden bir kaçını bırakıyorum.
Yoksulluğun çizgisinde duranların acısı, dile gelince hafiflemezdi.
Çünkü çoğu kimse parası olanın kusurlarını görmüyor, aksine karşılarında el pençe divan duruyordu.
İnsan, kendi içindeki tanığı kaybettiğinde her şey suç ortağı olurdu.
