OTİSTİK SHUTDOWN
her şey fazla
her şey aynı anda
çok yakın
çok parlak
çok yüksek
ben kapatıyorum
ve kapanıyorum
düşünce öne fırlıyor
dil arkada kalıyor
aralarında yürüyemiyorum
ses içime çarpıyor
ışık beynimde yanıyor
dışım duruyor
içim geri çekiliyor
gördüğüm şey tam görünmüyor—
bir çizgi titriyor
bir kenar eğiliyor
dünya net
ben bulanığım
beden önümde
zihin yarım adım geride
ikisinin arasında boşluk var
dolduramıyorum