Bu insanların hayatını "sosyalleştirme" çabası onlara sadece kaygı yaşatır, dolayısıyla mutlaka "sosyal olmaları gerekmediği, önemli olan kendilerini iyi ve huzurlu hissetmeleri olduğu ve sadece gerekli yerlerde uygun sosyal etkileşimde bulunmak için çaba sarf etmelerinin yeterli olacağı kabul edilmelidir.
Asperger S. tanılı 12 yaş bir erkek çocuğu, sürekli arkadaşı olmasını arzu ettiğini söylemekteydi. Ne tür arkadaş aradığı sorulduğunda "Beni yalnız bırakan arkadaş" diye anlatmıştı.
Bu yaşta da bir kısmı yalnız kalmayı ve kendi ilgi alanlarına odaklanmayı sever... Ancak bu yalnız kalma isteği tanı konulmamış bireyler için kabul görmez ve onların bu ihtiyacı dış dünya tarafından pek de anlaşılmaz... Olguların çoğu bu yaşta arkadaşları olsun ister, ancak kendilerine uygun arkadaş bulmakta zorlanırlar. Çünkü arkadaşların taleplerine karşı esnek davranma ve kendi ilgi alanları dışında bir şey paylaşma onları çok motive etmez.
Bazen ilgi alanına yatırım o kadar şiddetli ve muhakeme o kadar yetersizdir ki ilgilendiği konuyu karşı tarafa en ince ayrıntısına kadar dinlettirip, onların sıkıldığını fark etmeyebilir. İlgilendikleri şeyler çok hızlı şekilde tutkuya dönüşebilir.·Kitabı okudu