Çok şeyi olan değil, çok veren zengindir. Bir şeyi vermekten korkan istifçi,ne kadar çok şey olursa olsun, ruhbilim dilinde yoksul ve yoksun bir kişidir. Ancak kendinden bir şeyler verebilen kişi zengindir.
Ancak bizde birey olma cesareti başlar yoksa sevgiye asla erişemeyiz. Çünkü "sevgi, kişinin bütünlüğünü koruması koşuluyla birleşmedir." Sevgi, güvensizlik hissinden dolayı almak değildir; vermekle, neşenin,ilginin,anlayışın, şakalaşmanın ve üzüntünün, yani içimizde canlı olan tüm şeylerin ifadesi ve dışavurumu ile başlar.