Şiirlere yeni yeni merak salıyorum.
Kendim karaladığım nacizane yazılarımda, devrik cümlede olabilir. İmla hatasıda yazım yanlışıda. Ben onlarla ilgilenmiyorum. O an düşüncelerim ney ise onu yazıp içimi döküyorum.
Yaptığı hatadan pişman olan insanı affetme!
Pişmanlık bir daha hata yapmaya gebedir!
Yaptığı hatadan utanan insanı affet!
Utanç kendine yakıştıramamaktır!
Bir daha aynı hatayı yaparsa,
Aynaya bakamamaktır!
Çünkü insan utandığı zaman,
Aynadaki suretine cevap veremez!
Gündüzün ümidi güneş açması,
Gecenin ümidi ay çıkmasıdır...
Ümit olmasa yola çıkılmaz,
Ümit götürür seni düşündüğün o hayallere...
Yolun sonuna ilk adımla varılır,
O okyanusun kıyısındaki bahçeli eve seni ümit götürür...
Güne başlarken bile "günaydın" sözcüğü bir ümittir.
Aslında yarınlar dündeki acıları unutturmak için gelir,
Zaman geçtikçe acın dinecek sözü bu yüzden söylenir.
Unutma ki güzel şeyler sabırla gelir!
Dünü unut ve sabret,
Yarın güzel olacak elbet...