Enver, topu topu iki oda ve bir salondan oluşan dairede incelenmeyen yer bırakmadı. Her elini attığı eşyada Melahat’i görür gibi oldu. Yatak odasında hâlâ parfümünün kokusu vardı. Derin derin içine çekti. Onu Has Pavyon’da ilk kez seyrettiği gün aklına geldi. Bir görüşte çarpılmış, “Ahh ulan aahhh! Yaktın beni kız Melahat! Kül ettin...” diye bir nara patlatmıştı. Şu yere batasıca dünya bir daha Melahat gibi bir dansöz görür müydü, bilinmezdi. Melahat’iın o meçhul sevgiliyle şu yatakta yattığı düşüncesi sinirini hoplattı. Aklından hiç çıkmayan bu gerçeğe alışması çok zor olacaktı. “Bana bunu neden yaptın be Melahat?” dedi. Sesini duyan biri, az sonra ağlayacak sanırdı.
YÜZ YÜZE / ÖYKÜ: CAN ÇIKAR HUY ÇIKMAZ
Herdem Kitap Yayın/Herdem Polisiye