“Yoksul, zavallı basit insanlardı. Şimdiye kadar bir çok derdi, kederi birlikte yaşamışlardı. O yüzden artık yakınmamayı da öğrenmişlerdi. Orada öylece durup, başlarını eğmiş, acıya katlanıyorlardı.”
“Asker hazırola geçti ve selam verdi. Ama bu an aslında Nemecsek üzgündü. Onun şerefiyle oynayanlar hakkında şu an savaş olması nedeniyle bir şey yapılamıyordu. Savaş böyleydi işte. Kederini bastırdı ve şöyle dedi:
Emredersiniz efendim!”