İlayda

Kendilerini aydın diye adlandırırlar ya, hizmetçi kadını “sen” diye çağırır, köylülere hayvana davranır gibi davranırlar. Doğru dürüst öğrenim görmezler, ciddi hiçbir şey okumazlar, hemen hemen hiçbir şey yapmazlar, bilimin sadece sözünü ederler, sanattan pek az anlarlar. Hepsi ciddidir, hepsinin yüzünden düşen bin parçadır, ciddiyet konusunda hiçbiri burnundan kıl aldırmaz, durmaksızın felsefe yaparlar… Ama tüm bu aydınların gözleri önünde işçiler çok kötü beslenmekte, yastıksız uyumakta; tahtakurularının cirit attığı, leş kokulu, rutubetli, ahlaksızlığın hüküm sürdüğü tek göz odalarda otuz kırk kişi barınmaktadırlar. Nereye baksak karanlık, rutubet, ahkaksızlık… Ve çok açık bir şey ki, bizde tüm iyi konuşmalar, sadece ve sadece başkalarını ve kendimizi kandırmak içindir.
Sayfa 45 - 2.perde/Trofimov·Kitabı okudu
Reklam
Konuşabileceğim kimse yok… Hep yalnızım, yalnız, hiç kimsem yok… Kimim ben, neden varım, belli değil…
Sayfa 33 - 2.perde/Şarlotta·Kitabı okudu
Sanırım sonsuza kadar öğrenci kalacağım ben…
Sayfa 24 - 1.perde/Trofimov·Kitabı okudu

İlayda

, bir kitap okudu
8/10
·43 syf.·
Beğendi
·
2 saatte okudu
·
2025 5. kitabı
Anton Çehov
7.6/10 · 9,6bin okunma
Yaşamın insana verebileceği o önemsiz ya da son derece sıradan nimetler karşılığında ne kadar fazla şeyi alıp götürdüğünü düşünüyordu.
Sayfa 40 - Kovrin·Kitabı okudu
Reklam