Kimseyle hiçbir konuda yarış halinde değilim. Kimseden akıllı, kimseden güzel,
kimseden iyi olma gibi bir iddiam yok.
Kimse için en değilim.
Daha değilim.
Bu devasa iddiasızlığın bana verdiği özgürlüğün hastasıyım.
Oh be,
Bu programi oyle seviyorumki. Burdaki insanlari dusunceleri fikirleri ve tek bir odak noktasi olan kitaplari.
Diyer butun sosyal hesaplarimi kapattim, midemi bulandiriyorlar,
Psikolojikmen çokerttiler, din var, siyaset var, yalan dolan var, ne pislik ararsan var.
Burda sadece kitap var, ilim var, şiir var, buyuk insanlarin altin değerindeki sozleri var...
Sessizlik sürüp gidiyordu. Gözleri yaşlarla dolmuştu.
“Beni vermek istemezlerse satın alabilirsin. Babamın hiç parası yok. Beni satacağından eminim. Çok para isterse, Bay Jacob’un dükkânında müşterilerine yaptığı gibi birkaç taksitte ödersin…”