*Dostoyevski*
Sen mutlusun diye herkesin, tam anlamıyla herkesin birdenbire mutluluğa boğulmasını istiyorsun. Tek başına mutlu olmak sana azap veriyor, zor geliyor!
*Tolstoy*
Geri dönme zamanının geldiğini söyleyince ona, o zavallıcığa acıdım. "Neden bizim hissettiklerimizi hissetmiyor? -diye düşünüyordum.- Bu gece gibi, onunla benim gibi neden herkes genç ve mutlu değil?"