Mehmet Akar
@Yns73
İnsan unuttuğu her anısının katilidir.
İnsan sonunda yine kendini yaşar.
Nietzsche
Hesaplarla yaşayanlar hep borçlu kalırlar. Kimseye olmasa bile, içlerinde geldiğince yaşayamadıkları için kendilerine…
Karşındaki kadını üzdüğünde her defasında senin bir gülüşüne kanıyorsa, bu onun aptal olduğundan değil, aşka olan inancındadır.
Yalnızdı. Terk edilmişti, mutluydu. Yakındı yaşamın yabani kalbine.
James Joyce