Tam bu kısımda durup anlamını hatırlamaya çalıştım..unutmuş olmanın ezilmişliğiyle birlikte hatırladım.."insan manevi kaynaklardan uzaklaştıkça parça parça öldürmüş olur kendisini"diyordu Nuri Pakdil...hayata tutunmaya,şu ömrü heyacanla yaşamaya çalışıyorum sanıyorken..kendimi hapsettiğim boşluklar,kıramadığım kabuklar, öğrenilmiş çaresizlikler..ardı sıra gelen bahanelerle insan en çok kendisini aldatıyor..