Kendi nefsinin esiri olmadan yaşayan her kulun kalp gözünü Allah açar. Ona güzel ikramlarda bulunur; kazançlar eş ve evlatlar verir. Bu yüzden, yaşama dair niyetin Allah’ın hoşnutluğunu kazanmak adına olunca, bu hayat senin cennetin olmaya başlar.
Sıkıntı gelirse gelsin onu sadece izle; göreceksin, bir müddet sonra kaybolacaktır. Kedi gibi... Kediye süt verirsen kapından ayrılmaz; fakat onu beslemeyi bıraktığında artık senin kapina gelmeyecektir. O artık başka kapıya gidecektir.
Vesvese, Veli kullara sonra da dereceleri, makamları Allah katında yüksek insanlara gelir. Bir sahabe, Peygamber Efendimize (sav) gelip soruyordu, “Vesveselerim var, ne yapabilirim” diye.
Allah Resulü şöyle cevap veriyordu: “Endişe edilecek bir durum yok; o mahz-ı imandır. Yani imanının kuvve-tindendir...”