Yusufcan Kaplan
@Ysff60
Aynı bok farklı gün.
Şu anda okuduğu kitap
+ Sevdiğin biri var mı.?
- Evet.
+ Seni seviyor mu.?
- Evet.
+ Söyledi mi peki.?
- Hayır.
+ Nereden biliyorsun.?
- Her seferinde kitaplarımı geri verirken içine çiçek koyuyor.
+ O da insanlığı kurtarmak istiyor mu.?
- Evet.
+ Nereden biliyorsun.?
- Altını çizdiği cümlelerden.
Ekmek ve Çiçek
Onu düşünmekten kendimi alamıyorum , şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczane de dikiş attırmak değildi bu. Acı , insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda , başta en ufak güç bırakmayan , yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Bu , evlilik yıldönümümüzde karımın bana verdiği ilk armağandır. Bunu biriktirdiği paralarla almıştı. Zavallıcık , bu paraları kızlığında biriktirmişti. Çok şükür ömrümün sonuna kadar yetecek ekmeğim var. Bu kaseden ayrılmaktansa , toprağı kendi tırnaklarımla kazmayı yeğlerim. Ömrümün kalan günlerinde , kahvemi bu tastan içeceğim.
