"İçim," diye fısıldadım ve birden dönüp onun uçurum mavisi gözlerinin içine baktım; işte onun gözleri, bu uçurum gibiydi. "Bu uçurum benim içime işliyor."
"Artık ismin Medusa."
Kalbimin susmasını istiyordum.
"Ben senden bir isim değil, özgürlük istiyorum."
Bana baktı, baktı ve baktı...
O kadar uzun bakmıştı ki, tanrıya bile yüzümü unutturabilirdi ama o yüzümü asla unutmazdı.
"Bundan sonra özgürlüğün, baktığın her yere diktiğin taşların arkasında ve sen, o taşların içinde benim yanımda tutsak kaldın."