"Hayatımdan eksilen insanlar için hiç pişman olmadım. Beni asıl düşündüren, o insanlarla kaybedilen zamanlar oldu. İnsanlar bana ait değildi ama o zamanlar tamamen benimdi...
Fakat durup düşününce; o insanlarla karşılaşmalıydım ve o zamanlar öylece geçip gitmeliydi. Bugün ulaştığım bu versiyonum için o duraklardan geçmem gerekiyordu.
İnsanlar sanıyor ki geçmişteki keşkeler olmasaydı şimdi her şey daha farklı ve kusursuz olurdu. Yanılıyorlar. Hayat devam ettiği sürece keşkeler de hep bizimle gelecek. Çünkü gelişim bitmez, öğrenme durmaz. Keşkeler ve o gün kaçırdığımız olasılıklar, dönüşmekte olan insanın ayak izleridir."