Yetersiz de olsa sınırları belli olan bir şeyi idareli kullanmak yine de kolaydır; ne zaman tükeneceğini bilemeyeceğin zamanın ise daha dikkatli kullanılması gerekir.
Bütün zamanının kendi yararına kullanan, her gününü sanki son günüymüş gibi planlanlayan kişi ne yarına arzu duyar, ne de yarından korkar. Bu yaşama ilave yapılabilir, ama ondan hiçbir şey çekilip alınamaz; bu adamın yaşamına yapılacak ilave de, artık doymuş ve dopdolu olan bir adama istemediği ama alabileceği miktarda yiyecek veriliyormuş gibi yapılabilir ancak.25