İyi bir tasarımcı, çözmemiz gereken sorunu ve onu kimin için çözdüğümüzü açıklığa kavuşturana dek bir fikrin ne kadar iyi ve kötü olduğuna karar vermez.
İyi tasarımcılar bağlamın iyi anlaşıldığından emin olmak için şu iki soruyu sorar;
1- Neyi geliştirmeye çalışıyorsunuz.
2- Kimin için geliştirmeye çalışıyorsunuz.
Bir şeyin “iyi” ya da “kötü” olmasının, o şeyin kendi doğasına özgü olduğunu düşünmek tasarımcılar için tehlikeli bir düşünce şeklidir. Örneğin sık sık bunlar “harika ayakkabılar” demek. Çünkü iyiliğin veya kötülüğün o şeyin ne için kullanıldığından veya tasarlandığından ziyade nesnelerin kendilerinden kaynaklandığı varsayımını dayatır. Bir kadın ayakkabısını erkeğin giyememesi onun kötü bir tasarım olduğunu göstermez.