Yunus Destebaşı
@Yunusdestebasi
37 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Mavi Marmara
Bir gemi geçti gecenin koynundan,
Yükü ne altındı ne de servetti;
Bir avuç umut, birkaç çuval ekmek,
Ve mazlumlara uzanan bir merhametti.
Deniz sessizdi, yıldızlar nöbette,
Dalgalar dua gibi vuruyordu kıyılara.
Kim bilebilirdi sabaha varmadan,
Kanın karışacağını tuzlu sulara.
Bir anne bekledi dönmeyen evladını,
Bir çocuk sustu, büyüdü bir anda.
Kimi şehadet dedi, kimi acı bir hikâye,
Ama isimler kazındı zamanın duvarına.
Mavi Marmara, bir gemiden fazlası,
Vicdanın dalgalarla verdiği bir savaştı.
Demirden değil, yürekten yapılmıştı güvertesi,
İnsanlığın aynasında kalan bir hatıraydı.
Aradan yıllar geçti, deniz aynı deniz,
Martılar hâlâ aynı göğü dolaşır.
Fakat bazı yolculuklar hiç bitmez,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayat, rüzgârın yönünü değiştiremediğin bir denizdir; ama yelkenlerini nasıl açacağına her zaman sen karar verirsin.
Yunus Destebaşı
Yabancı Basindaki Yeni Yazımız İngiliz Merkezli Medium Haber Sitesine Düşen Yazımız...
Araz susmuş bu gece…
Suyu akmıyor sanki,
Bir yanından Laçın bakıyor dağlara,
Bir yanında yarım kalmış türküler.
Ay Laçın… can Laçın…
Bir annenin gözyaşı gibi düştün dillere.
Kimi seni sevda sandı,
Kimi memleket…
Oysa sen;
İkisini de aynı anda yakan bir hasrettin.
Bir zaman çocuk sesleri vardı sokaklarında,
Tandır kokardı sabahların.
Yaşlı bir dede kapı önünde oturur,
“Bu dağlar bizimdir” derdi ağır ağır.
Sonra bir gün sustu kapılar…
Pencereler yetim kaldı.
Göç yollarında yoruldu insanlar,
Ayakkabılar çamur taşıdı,
Kalpler ayrılık.
Araz’ı ayırdılar…
Sadece nehri değil;