Toprak, yağmur duasındayken,
Huşu'yu sezdim,
Sezdim diyorum.!
Nefs'imi üç celsede ezdim.
Ben ki;
Palandökenden esen en son nefestim...
Gök yarıldı,
Yarıldı göğsüm.
Kulak kesildim yağmura,
Ve dahi arındırdıklarına,
Toprak ile suyun iftarında...
Kabul duasında amin dedim,
Çilegâhımda adını sayıkladım,
Zamanı saydım çatlak dudaklarımda,
Küçüldü dünya, büyüdü umudum,
Umduğumun kokusunda bende yoğruldum...
Terimde toprak,
Nefesimde davûdi oruç,
Yüreğimde Yâr,
Pâre pâre arzuladım yokluğunu...
Bismillah dedim andım adını,
Yarabbi..!
Sen kabul eyle...
Yusef Masadow
"Yaşam dediğin upuzun bir yol; yolcusu ben, kılavuzu bir karınca... Yolculuk dediğin göz açıp kapamalık bir ömür; biz planlar yaparken başımıza gelenlerden hâsıl, tam bir muammâ..!! Ya bu üçlemeye, yolculuğu temsil eden bir kısrak dahil olursa..? Ya bu kısrak, yolculuğu değil de yolcuyu tanımlıyorsa..?! Ya bu üçlü denklem, bozulursa..??!! "