Yavuz Bahadıroğlu kitabında çok hoşuma giden ve bir çok farklı bağlamda değerlendirebileceğimiz bir durumu ifade etmiş. "Bin kere söylenmişi tekrarlayarak görevini yaptığını sanıyor." Evet tam olarak müslümanlar yani bizler bin kere söylediğimiz, yazdığımız sözlere sadece bin birincisini katmakla ve bununla kendimizi avutmakla meşgulüz. Misal özgür Filistin! Papağan gibi sadece tekrarlıyoruz. Hangimiz gerçekten bu durumu dert edinerek bir iş yapıyoruz. Mesela Filistini ve bir çok mazlum coğrafyayı kurtarmak için sabah namazını camilerde kılabiliriz. Sembolik günlük bir tepki değil ha. Ya da diğebilirsiniz ki sabah namazı kılarak Filistin mi kurtulur? Zaten bende birey olarak kendimizi kurtarmak maksadıyla dedim onu. Çünkü kendisine fayda veremeyen, kendisini terbiye etmemiş hiç kimse gerçek manada başka birine fayda veremez.
Bir de acı bir gerçeği paylaşmak istiyorum. Filistinde ki kardeşlerim çektiğiniz bu zulümlerin sonunda ebedi bir cennete kavuşacaksınız. Ne olur işgal altında ki kardeşlerinize yani bizlere dua edin de ebedi cehennemden Allah Teala bizleri muhafaza eylesin...
Amacına ulaşmak için her yolu mubah gören, ahlaki veya etik ilkeleri ikinci plana atan, çıkar odaklı, hesapçı kişiyi veya yaklaşımı ifade eder.
"Amaç, aracı meşru kılar."