Yusuf Kalyon
@Yusufkalyon
Insta: yusufkalyonn
Şu anda okuduğu kitaplar
Doğruları bilim bulmaz, "doğru"ları bulanlar ideolojilerdir. Bilim ise yanlışları bulur. Bu durumda ideolojinin tartışma ve eleştiriye tahammülü yoktur, onlardan nefret eder; bilim ise, tartışma ve eleştiri olmadan var olamaz.
Üniversite, belli bir bilim alanında, bilim adamı, entelektüel ve kendi yolunu bulmasını bilen kimse yetiştirir. Kısacası, üniversite bilim adamlığı mesleğini öğretir. Bu da, bilimin yapısı gereği, ne yazık ki "doğru"lara değil de, "yanlışlamalar"a dayalı bir eğitimdir ve ancak eleştiri ile tartışma tekniklerinin yoğun kullanımıyla hayatiyet kazanabilir.
Türkiye'de üniversite alanında en büyük sorun, ta başından beri bu kurumların bilgi üreten yerler olarak değil de, "bilgi" aktaran yerler ve yalnızca böyle görülmelidir. Ülkemiz insanlarının ezici çoğunluğu, üniversitelerin öğretim sisteminin bir aşamasından ibaret oldukları noktasında birleşmektedir. Ve bunun arkasından tüm eklentiler gelmektedir. Üniversite basit bir "okul" olarak algılanınca, özerkliğe, tartışmaya, eleştirilere eleştiriye ne gerek vardır?
Biz Doğulu aydınlar, Doğuyu genellikle Batı bakış açısından değerlendiriyoruz. Batı kendi gelişimini evrensel ve olması gereken olarak görmekte, bunun dışındaki formasyonları, ya yok saymakta ya müzelik fantezi olgular olarak kabul etmekte ya da sapma olarak kabul etmektedir.
Batılılaşma, Osmanlı'da Batı'ya karşı çok belirgin bir aşağılık kompleksinin hem sonucudur, hem de bu kompleksi beslemektedir. Bunun sonucu olarak, sorunların çözüm mercii olarak -bizzat bu sorunların çoğunu yaratan- Batılı ülkeler görülmektedir. Kendi sorunlarına kendi deva olmayı beceremeyen Osmanlı aydını hastalığın mikrobuna yalvarmaktadır.