Yusuf sezer

Yusuf sezer
@Yusufszer
kılıçsızım, saygım kalmadı buğday saplarına
Ve bir kez uyandığında artık hep uyanık kalacaksın
Reklam
Saygım kalmadı buğday saplarına
yeni bir çığlık başlayacak kimsenin tanımadığı adamın, sinmiş cılızı kendine acımanın ıslığıdır bu, asla tanınmayacak. her şeyin bir aidiyete atfedildiği doğruydu dönüp kendine bakana kadar. yeni bir çığlık başlayacak hiç uğranmamış perili köşklerden saçı okşanmamış, gözü yaşlı kasaplardan sorulacak hesabı bunca susan toplumun, susmuşların bunca pişti olmuşuz biz ayna hesabı fark edilme korkusuna sığınanlardan sorulacak hesabı gün yüzüne çıkmayan imdatçıların, anca’ siz bilebilirdiniz varlığını. yeni bir çığlık başlayacak iki ayaklı asla çıplak gezmeyenlerin geldiği yeri çoktan unutup, kendi derdine düşenlerin tam içinden kulağı varlığına pişman edecek duyulan bir vasat daha ölecek. belki, el sallayacak ana feryadı son ninniyi duymuş bunca evladın ortasında ve herkes geldiği yeri unutmuşken. elbet ayakta, sırtı bir yere dönük ne denilse çözümsüz, görmedim duymadım elbet dualarını yalnız gece vakti edenler olacak kaçtım kurtuldum yok
Farkındalığın vücuda kemik bağlayamadığı bir toplumda cehaletin ağları duyguları da sarar.