Takvâ kelimesi sözlük itibariyle "korunmak, sakınmak, uzak durmak" gibi anlamlara gelmektedir. Takvâ sahibi kimseye, sakınılması gereken şeylerden sakındığı ve uzak durduğu için "muttakî/sakınan" denilir.
Mide dolu olduğu zaman şehvet artar, arzular çoğalır, istekler doruğa ulaşır. Mide boş olduğunda ise bunlar en asgari düzeye iner ve insanı tahrik eden unsurlar zayıflar.
"Kim dilenmekten çekinir, iffetli davranırsa, Allah onun iffetli kılar. Kim tok gözlü olmak isterse, Allah onu başkalarına muhtaç olmaktan kurtarır. Kim de sabretmeye gayret ederse, Allah ona sabır verir. Hiç bir kimseye, sabırdan daha hayırlı ve büyük bir lütuf verilmemiştir." (Buhâri ve Müslim rivâyet etmiştir.)