Üniversite yaşamı yumuşak ve gerçeklerden uzaktı. Dışarıda, gerçek dünyada seni nelerin beklediğinden söz etmiyorlardı. Beynini teorilerle dolduruyor, kaldırımların ne kadar sert olduğunu söylemiyorlardı. Üniversite tahsili insanı sonsuza dek mahvedebilirdi. Kitaplar yumuşatıyordu insanı. Kitabını bırakıp sokağa çıktığında kitapların sana söz etmedikleri şeyler bilmek zorundaydın.
Bazı şeylere senin müdahale etmen gerekmez. Öyle bir zaman gelir ki bütün taşlar yerine oturur sen kılını bile kıpırdatmadan her şey yerini bulur, kendiliğinden olur. Her şeyin ve herkesin bir zamanı var, bunu bilir bunu söylerim. Zamanı var..
Sonra bir sabah seni gördüm.
Sonra bir sabah daha gördüm.
Sonra hep gördüm.
Kedi de gördü.
Kedi seni çok seviyor, biliyor musun?
- Ahmet Hamdi Tanpınar