Aklımdan geçenler beyaz sayfaları dolduracaksına akıyor. Dudaklarımın arasında. tebessümlü gözlerim,ne zamandır kırpmadan öylece etki altında kim bilir. sevilmemenin gücü olsa gerek. Çünkü kalbim sızlarken ben gülümseyebiliyor gülebiliyorum her şeye rağmen ama kendimi ben mişim gibi hisedemiyorum artık....