Geceleri uykum kaçarken gündüz uyuyamıyorum uyumadan kalbimin mırldamaları dışında hayatımda kalan bir ben sevdalanmayı bırak eski günleri özlemeye bile vakit bulamıyorum şu sıralar her gün yeni kesikler oluşuyor bedenimde diğeri iyleşmeden çoktan yeni yaralar sarmış hem ruhumu hemde çirkin bedenimi ....
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Belki de çoktan kalemi elime alıp yazmalıyım şu başımdan geçen soğuk ve anlaşılmaz hayatı nerde hata yapıyorsam bulup çözmeliyim yoksa ya ben ben olmaktan çıkacam yada pes ettiğim yerde delireceksine yoldan çıkacam her kapı bir nasihat her yorgunluk ardından elimde olan kırılmış yorulmuş bıkmış bir beden ne yapmalı beni ben bile kendime zaman ayıramıyorken bir başkası bana nasıl ayırsın ...
Yıllar sonra birine denk gelirsin havasız kalmış bir dolabın köşesi gibi rüzgarıyla ürperirsin yüreğin azında zaman durmuşçusuna sonra bir bakmışsın rüzgar nemli ve soğuk çürümeye başlarsın o duvara yaşlanmış dolab gibi o zaman anlarsın oda diğerleri gibiymiş sanki bütün herkes toplanmış ve karar vermiş senin hakkından sana hiç biri iyi gelmemeye and içmişler gibi...
Yorgunluğumun sebebi çalıştığım işin zorluğu değil.
Sadece tüm çabamın hak edecek birilerinin olamaması boşa dönen rüzgarlık gibi hisediyorum bu aralar kim bilir kaç yüz bin kişi aynı anda hisleri paylaşıyoruz dur ....