Zərifə Əşrəfli
@ZarifAshraf
Hayellerinde özgür
Bastırılan duygular, katı kurallar, fazladan hissettiğimiz sorumluluklar bazen ağırlaşır ve sebepsiz gibi görünen duygular olarak açığa çıkar. Z. Livaneli’nin dediği gibi “ Durduk yere kendimi hüzünlü ve kırgın hissediyorum. Kim bilir hangi birikmişliğin ruhuma yansıması..”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Fotosintez təkcə ağciyərdə getmir. Karbonuda təkcə zərərli qaz olaraq düşünməyin. Fotosintez həyatınız olsun, karbonda zərərli insanlar. Hər nəfəsdə daha da uzağa silin:)
Bəzən hər şeyi prinsip halına gətiririk, əldə etmək duyğusu yaranır. Niyə? Gecikməkdən qorxuruq, itirməkdən qorxuruq. Əslində bilirik ki, heç kim digəri üçün 4*4lük deyil. İlk başlarda olumlu yönləri görürsən, pozitiv davranışlar, yalnız müsbət təəssüratlar. Zaman keçdikcə uyumsuzluqlar çıxır ortaya, fərqliliklər. Tələsmək, itirmək qorxusu, sahib olmaq istəyi bu zaman başlayır. Fərqliliklərin itirməyə səbəb olmasından qorxursan, tamamlana bilməməkdən, bacarmamaqdan , öhtəsindən gələ bilməməkdən qorxursan. Tələsirsən ki, sahib olasan, geri dönüşün olmasın. Əslində tək problem sevginə güvənmirsən. Ya öz sevginə yada qarşındakına. “Biz” ola bilməmək qorxudur səni. Nədənsə hər problemin kökü güvənə dayanır. Yalnız xəyanətlə, yalanla bağdaşdırmıram güvəni. Güvən bəzən sevgidir, gücdür, inamdır, anlayışdır, cəsarətdir. Necə deyim qarşındakının cəsarətinə güvənərsən, anlayışına güvənərsən. Bunlar varsada heçnəyə tələsmərsən. Zamanı gözləyərsən. Zaman sənin yox, sən zamanın sahibi olarsan. Qorxusuz sevərsən və sevilərsən. Və ən əsası dönüb geriyə baxdıqda görüb zövq alacağın xatirələrin çox olar. Çünki həmin anı, gələcək qorxusuyla yox, o anı yaşamağın dadını çıxararaq keçirmiş olarsan:)
Tək olmağı sevirəm. Tək qalmaq , mahnıya qulaq asmaq, kitab oxumaq, düşünmək. Özümlə baş-başa qalmağı sevirəm. Ama uzun müddət tək fikirləşəndə ürəyimi saran təhlükəli fikirləri heç sevmirəm. Bəzi mövzularda dərinliyinə kimi düşünüb özümü üzməyi də sevmirəm. Sanki hər şeyi mən düşünməliymişəm kimi özümə yüklənməyidə sevmirəm. Deyəsən mən təkliyi sevirəm, tənhalığı yox..