Çinliler yabancıları özellikle Türkleri asi, her zaman Çine vassal olması gereken bir millet gözüyle yazmışlardır. Çünkü kendi imparatorlarının “göğün oğlu”, “tanrının yeryüzündeki temsilcisi” olarak görüyorlardı. Zaten Çinlilerin kendi geleneklerinde “Çin” dünyanın merkezi kabul ediliyordu. Bunun sonucunda kendi başarlarını yüceltiyor, Türkülerin başarılarını küçümsüyorlardı.