Hayat bir yanılsama, bir oyun, bir düzensizlik,
Her şey döner, durur, kaybolur; her şey geçici, ama hep bir eksiklik.
İnsanlar koşar, bir yerlere varmaya çalışır,
Oysa varmak bir hayal, bir sis, hep uzak, hep yitirir.
Zaman, bir nehir gibi akar, ama nehrin kendisi kaybolur,
Geçmişin gölgesi, geleceğin korkusu,
Bugünse bir anlık, hemen kaybolan,
İçinde kaybolduğumuz ama bulamadığımız bir anlam.
Hayat, hep bir sürükleniş, bir savaş,
Ama ne için? Hangi zaferi kazanacağız?
İçimizdeki boşluk, dışarıdaki gürültüyle yarışır,
Ve nihayetinde, hep aynı soruyu sorarız: "Neden?"
Evet, hayat bir şiir, ama çoğu zaman dert,
Her adımda bir yara, her gülüşte bir hüzün,
Bir yolculuk, ama hangi yönüyle gerçek?
Kim bilir… Belki de tek gerçek, varolmanın kendisidir.