İnsan bazen dönüp baktığında geriye tek nir şey düşünüyor, ben nasıl bu kadar yanlış yaparım. Bir kere senin için fedakarlık yapmamış her şey de illa kendi istediği olsun senin istediğin olmuş olmamış umruna takmamış, her fırsatta ihanet etmiş birine hangi akla hizmet bişeyler beklemişim. Selam bile vermemem gerekirken yâr olur sanmışım aklım almıyor. İnsan bazen gerçekten şuursuzlaşıyor. Yanında durduğu onca zaman gördüğün her şeyi hiçe sayıp umut beslemek gerçekten akıl almaz bir hata.