öykü.
@Zecka
𝑫𝒐𝒏𝒆𝒄 𝒍𝒖𝒙 𝒔𝒕𝒆𝒍𝒍𝒂𝒓𝒖𝒎 𝒆𝒗𝒂𝒏𝒆𝒔𝒄𝒊𝒕.
Şu anda okuduğu kitap
"Yaşamak nedir, biliyor musun? Birbirimizi tamamen anlamak. İşte yaşamak budur. Birilerini kabul etmek, sevmek, sevmemek (...) işte bunların toplamı yaşamaktır.
Tek başıma kendi varlığımı anlayamam.(...)Birileriyle etkileşim içinde olmak, benim yaşıyor olduğumu gösterir. Herkes yanımda olduğu için benim bir kalbim var.
Onlar bana dokunduğu için benim bir vücudum var. İşte böyle oluştum ve şu an yaşıyorum. Hâlâ buradayım ve yaşıyorum."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Biz o gün hastanede tesadüfen karşılaştık sadece."
"Yanılıyorsun. Tesadüf değildi. Herkes kendi seçimini yapıp buraya kadar geldi. Sen ve ben şimdiye kadar yapmış olduğumuz seçimler sonucunda karşılaştık. (...) Biz... Kendi irademizle karşılaştık."
"(...) Ölmeden önce yapmak istediğin şeyler vardır, değil mi?"
"Var tabii... Sanırım."
"Ama şu an onları yapmıyorsun! Oysa ben de sen de yarın ölebiliriz. Böyle düşünürsek aramızda pek fark yok."
%18 (102/552 syf.)
"Gözyaşları dindi ancak sağ yanağındaki o sızı geçmek bilmedi, belki üstünde bir iz yoktu ama teninin altında, ruhunda büyük bir acı vardı."
