Zehra Elçi

Zehra Elçi
Yanlış, diye düşündü. Bu kışın delip geçeceğini biliyordu göğsünü...
Aramızda giderek kalınlaşan bir sessizlik vardı. İçine sessiz sedasız alınan nefesleri saklayan, için için kendini yiyip bitiren, sonsuza dek sürecekmiş gibi gelen bir sessizlik...
Sayfa 147
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Geride bıraktıklarına odaklanırsan önünde seni bekleyenleri göremezdin. Hayat da tam bu kaybettiğin yerde başlarda işte. Kaderden de medet umamazsın o anda. Sen gayret etmezsen o senin için kılını bile kıpırdatmazdı. En dibe vurduğunda yanan canın, daha fazla gidecek yerin olmayışın ve yalnızlığın yukarı çıkmaktan başka çare bırakmazdı insana. İşte orada hayat,yeniden daha hızlı ve bir o kadar güçlü başlar. Ağlaya ağlaya, belki de kanaya kanaya...O yüzden...Şu ana bir işaret koydum. Bu andan sonra sadece önüme bakacaktım. Bakmak zorundaydım.
Sayfa 128
Geçen şeylerin izi olurdu, geçmeyenlerin ise yarası... Tekrar hatırlamaktan korkuyordum. Hatırlayıp unutamamaktan...
Sayfa 128
Sanki terimin altında tarifsiz benden daha büyük bir şey vardı ya da bu, ruhumu tamamıyla yutmuş bir boşluktu. Bu şey her neyse bedenimi zorluyordu. İçimde biriken hislerin birdenbire patlayarak beni zerreler halinde dağıtacağından korkuyorum.
Sayfa 128
Bu zamana kadar kimseye,"Seni seviyorum," dememiştim. Daha doğrusu diyememiştim. Her zaman bu hissi yaptıklarımla vermeye çalışsam da bazen duymaya ihtiyaçları olduğunu biliyordum fakat o iki kelimeyi söylemeye hiçbir zaman hazır olmayacaktım.
Sayfa 118