Aslında kötü bir gidişatı değiştirmek için yapabileceği şeyler varken bir insanın buna seyirci kalıp hiçbir şey yapmaması sabır değil, korkaklıktır. Sabır insanı alçaltmaz. Aksine onu yüceltir.
Özü bozulmayanın, iyilerden olmak için çaba harcaması gerekmez, içinin hayra çağıran sesi öylesine açıktır ki bir yığın kötülüğün içinde kenar köşeye sıkışıp kalmış küçücük bir iyiliği eliyle koymuş gibi bulur.
Şükredebilmek nimetleri, güzel şeyleri, iyilikleri görebilmeyi gerektirir. Bir gençle yan yana namaza durmak, şükür sebebidir. Erguvanların bitip, manolyaların açması şükür sebebidir.