Ne kadar çok ezbere dayalı ve kalıp ifadelerle bir topluluğu, bir kişiyi, bir inancı, bir sistemi yargılıyor ve peşin ifadelerle "doğru" adına infaz ediyoruz.
Kitabi ve kusursuz ifadelerin uygulama esnasında nasıl yamuk yumuk olduğunu fark edemiyoruz?
Oysa insanın hayalleri kusursuzdur, eylem ve sözleri değil. Bir başkasını "ötelemediğini" söylerken bile "öteleyen" insan; Nasıl olurda bir ezber içerisinde daha özgür ve özgün olduğunu söyleyebilir ?