Zihnimde uzak bir çağrışım: şiir ve aşk
Yani zamanın ağır ve sâkin akıp gittiği
Kelimelerin haysiyeti, dostluğun sıcaklığı
Aşklarınsa göz yaşı istediği masûmiyet
Kitaplardaki mürekkep kokusu gibi hepsi
Kaybolup gitmiş şehrin yakın tarihinde
Ve kendine yetmiyor olmakta olan
Benimse aklım tek izliyor şehrin ortasında