Bazı şeyler varlıklarını kötü oldukları için değil, devirleri geçtiği için sonlandırır. Var olmaya iyi oldukları için başlamazlar; tam tersine onların devri gelmiştir. Taşları toplama vakti ve taşları fırlatma vakti. Bunun yanıtı zaman olabilir mi? Zaman ve ritim.
Sanki yıllar önceye geri dönmüş gibiyim. Ellerimde yine irinli bedenler var ve inan bana sevgilim, neredeyse aynı insanlar… Zaman geri mi akıyor? Yoksa ben mi başlangıç noktasına geri dönüyorum? Eğer öyleyse, bu yolun sonunda senide mi bulacağım?
Hepimiz Âdem’in yolunu yeniden yürürüz; masumiyetimizi yitirdiğimizde, ölümlü olduğumuzu fark ederiz.
Ağla ve dua et, Arseniy.
Ve ölümden korkma; çünkü ölüm yalnızca bir ayrılığın hüznü değildir.
O, aynı zamanda kurtuluşun sevincidir.