Kitap seyyahı
@Zehrap__
Hayat bir' gün o da bugün.
"Bir ağaçta 99 tane çürük, bir tane sağlam elma varsa o bir taneyi alır geçer giderim, diğer çürüklere bakmam.
Bütün fikirleri bana aykırı ama tek bir sözü doğru bir yazarın o doğrusunu alır, diğerlerine bakmam.
Yerde toz toprak içinde, çöplükte bir altın görsen çöplüktedir diye almaktan vazgeçip gider misin?
Akıllı insan en kötü insanların bile hareketlerinden kendine dersler çıkarır. Her kötünün bir iyi tarafı vardır.
Hoşuna gideni al, hoşuna gitmeyeni bırak."
Reklam
Mutlu olmak
"Mutluluk eğer mümkünse bence üç şekilde mümkün olur.
1-Zor bir işi sonuna kadar götürüp başarılı olmak.
2-Bir insanın derdine çare olmak.
3-Bir sıkıntıdan ve gaileden kurtulmak.
İnsanlar hep mutluluğu ararlar ama pek azı mutlu yaşar. Çünkü mutluluk bir şeyi aramakla elde edilmez. Bulunduğu durumu en iyi şekilde idare etmek mutluluk sağlar. Ve mutluluk anları geçicidir. Küçük bir mutluluk için büyük bedel ödenir."
"İnsanın kendinden bahsetmesi, gizliden veya açıktan kendini övmesi veya insanların yardımını beklemek veya merhametini tahrik etmek için olmamalı. Bunlar çıkarcı ve bencilce küçük düşüncelerdir. Anlayışlı ve bilgin insanların indinde değersiz bir çabadır.
Kendinden bahsetmek ancak başkasına bu vesileyle bir şey öğretmek ve ona yararlı olmak amacıyla meşru ve makul olur."
"Olaylara hem içerden hem dışarıdan yani hem kendi gözlerimizle hem başkalarının gözüyle bakmak lazımdır. Gerçeğin bilgisi ancak bu şekilde elde edilir. Bu da çok zordur.
İnsanın kendisi hakkında başkalarının ne dediğini, ne düşündüğünü öğrenmesi gerektiği gibi tersi de gereklidir. Yani dışarıdakiler de içeridekileri anlamaya çalışmalı.
İnsan ne yaparsa yapsın tam nesnel olamaz elbet ama tam nesnel bilgiyi istemek ve aramakla yükümlüdür. Çünkü hem ona hem herkese en yararlı olan bilgi , nesnelin bilgisidir ve ayni hal ve şartlarda doğru daima tektir.
Realiteyi ve el âlemi kendimize uydurmaya çalışmayacağız ama kendimizi realiteye uydurmaya çalışacağız."
"Hepimizin en büyük handikaplarından biri -ben de dâhil- gerçeği kabullenmekte gösterdiğimiz zaaf ve çekincedir.
Bir söz söyleriz bunun doğru olmadığını meydana çıktığında kabul edersek sanki değersiz bir insan olacağız zannına kapılırız. Hâlbuki yanlışını kabullenmek bizi daha değerli yapar.
Hata yapmayan, yanlış söylemeyen hiç kimse yoktur. İnsanlar yanlışımızı kabullenmemekle bizi iyi bilmezler. Hatamizi kabul ettiğimizde muhatabın gözünde küçülmeyiz. Aksine daha çok takdir edilir seviliriz ve insanlara bu hususta örnek oluruz. Bir insan yanlışını savunmakta ne kadar gayret gösterirse göstersin kaybeder. Çamuru yüzüne gözüne sürer gibi olur."
Reklam