"Kimi adamlar var ki daha hayattayken kendi mezar taşlarını sırtlarında taşır. Çünkü bilir ki bazı görevler, insan yaşarken değil ancak ölürken tamamlanır. Her asker, bir gün öleceğini bilir ama bazıları yaşarken ölmeyi de öğrenir.
Ben kendi mezarımı, sevdiklerimi yaşatmak için kazmıştım.
Toprağın altına gömülen yalnızca bedenler değildi; ardında bırakılan her hikaye, her veda, o mezar taşlarının altında çürürdü. Mezarlıklar yalnızca ölülerin değil, yaşayanların da sınav yeriydi. Ben sınavı, her sabah gözlerimi açtığımda verirdim. Ellerimi kana buladığımda değil, ellerimi boş bulduğumda, birini koruyamadığımda, bir ses susduğunda yenik sayılırdım."
Bir Kibritle Yok Olmak 3