Nur
@Zencikedy
Sevgili Vincent;
Sana bir kez daha yazıyorum. Belki bu da kendi içimde çırpınan sessizliğe bi ses çıkartma çabasıdır. Sen resimlerine yıldızları koyarken bile içindeki karanlıktan kurtulamamıştın. Ben bazen gökyüzüne bile bakamıyorum artık. Yıldızlar orda Vincent ama sanki ben yokum gibi.
Bazı günler öyle geçiyor ki, sanki varlığım bir hayalet gibi. Ne ben bir yere aitim ne de bir yer bana. Senin o resimlerinde dalgalanan gökyüzü gibi içimde bir karmaşa var. İçimin ne kadar yorgun ve suskun olduğunu anlatmak, gereksiz bir çaba gibi. Kimse gerçekten duymak istemiyor zaten. İşte böyle günlerde senin yalnızlığını daha da iyi anlıyor gibiyim. Sadece anlaşılmak isteyen, içindeki fırtınayı paylaşacak birini arayan biriydin sen. Sen bazen hastanede, bazen tarlalarda, bazen güneşin altında kendini ararken buldun ya... Ben de kendi içimde kayboluyorrum her gün.
Vincent bazen düşünüyorum:
Acaba biz gerçekten çok hassas olduğumuz için mi bu kadar acı çekiyoruz? Bilemiyorum...
Seninle konuşmak her şeye rağöen bir nefes gibi. Senin acılarına yabancı değilim. Ben de bir gün senin gibi acılarıma bir renk katıp karanlığın adını koyacağım Vincent. Sana bir cevap gelmeyeceğini biliyorum ama birinin beni anladığını hayal etmek bile iyi geliyor. Teşekkür ederim Vincent beni anlayabilecek biri olma düşüncesi yarattığın için.
Sevgiyle
Bir yabancı.
Reklam
"Öyleyse kim öldürdü onu?"
"Umutsuzluk," dedi Biccs Vikontu. "Tüm insanlar aslında faili meçhul cinayetlerdir!"
Sayfa 366
"Kadınlar çabuk açan çiçekler değildir, zahmet, ilgi ve şefkat isterler. Tıpkı suyun parçaladığı bir kaya gibidirler, su gibi yumuşak, ama sabırlı ve her zaman kararlı olmalısınız..."
Sayfa 324
Kontun uzattığı kadehi eline aldı ve koca bir yudumu midesine gönderip yüzünü ekşitti. "Sertmiş," dedi.
"Hayat kadar sert!"
Sayfa 289
"Felsefe, neleri bilmediğini bilmektir."
"Gördüklerim değil, göremediklerin seni gerçeğe ulaştırır."
Sayfa 225
Reklam