Benim oyunum da sona yaklaşıyor. O sonu yazmayacağım çünkü nasil olacağını bilmiyorum henüz. Bu, artık oyun degil yaşamın ta kendisi. Gerrçek yaşsmda izleyici yoktur; herkes katılır yaşama. Son sahnenin perdesi açıldı. Dostlarım, hepinizi sevdim. Nobeti teslim ediyorum!
Devletsiz bir kürdün trajesidir bu hikaye. Ve maalesef tamamıyla gerçektir. Onca yıla rağmen Kürtlerin hala aynı sorunlarla yüzleştiğini görmek utanç kaynağımız