Kutay

Kutay
@Zephiron
Sesinin geçtiği yerlerde yankılanıyor yalnızlığım; sanki her kelimen, içimde kaybolmuş bir çocuğu eve çağırıyor.
Reklam
Ellerinle değil, kalbinle dokunuyorsun; çünkü tenimde değil, en çok içimde iz bırakıyorsun.
Yokluğun bazen bir çöl, bazen bir buz çağı… Ama varlığın, hepsini eritip bir cennete çeviren susuz bir kelime gibi.
Sana bakmak, uzun zamandır susan bir şehrin ezanla uyanması gibi; hem huzur, hem hatırlanmak gibi.
İçimde ne zaman kaybolsam, gözlerinin kıyısında bir sahil gibi buluyorum kendimi; dalgaları değil, beni yatıştırıyor.
Reklam