Bakışlarım artık görmüyor
Doğduğum ülkeyi;
Günahsız azaplara katlanmaya
Mahkûm edildim ömür boyu.
Çatıda baykuş bağırıyor,
Ormanda sesi yankılanıyor,
Kalbim kırık, acılı,
Ben gelmeyeceğim oraya.
Benim aklıma hepimiz birden bir gün cehenneme gitsek, orasının da tam böyle bir yer olacağı geldi. Bu sezgimi Petrov'la paylaştım; çevresine bakıp susmakla yetindi.
Tutuklunun kendisi tutuklu olduğunu, reddedilmiş olduğunu bilir ve amiri karşısındaki yerini de bilir;ama onun insan olduğunu unutturacak bir damga,bir pranga yoktur