Zeyn D.
@Zeyn_D
Müşkülpesent bir merdümgiriz.
English Language Teacher
İstanbul // Sakarya
17 Ekim
168 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Vurun yobaza!
Bu kitap hakkında yazacak çok şeyim var ancak kendimi tutmam lazım.
Bir tarafta;
Kendini dinî bir lider gibi gösterip
bütün halkı galeyana getirerek,
onların cahilliğinden yararlanarak istediğini yaptıran,
yine kendi çıkarı için savaşta Yunanlılarla bile iş birliği yapıp sonra yapmadım diyen yalancı bir "köy lideri" ve yancısı;
diğer tarafta;
Kimsesizliğin de vermiş olduğu yarı cesaret yarı mecburiyetle İstanbul'dan bir Anadolu köyüne gelmiş genç, güzel, idealist, cesur, milliyetçi bir kadın öğretmen
Ve
Genç, azimli, milliyetçi, başarılı ve bu öğretmenin nişanlısı bir asker.
Herkes bu genç kadın öğretmen Aliye'yi arzuluyor ama o kimseye yüz vermediği için binbir hile ve iftiraya maruz kalıyor.
Okurken sinirden patladım. Sadece istediklerini alamadıkları için yalana başvuran cahil, bağnaz, acımasız ve vicdansız yaşlı adamları okumak canımı çok sıktı.
Dönemin ( ve maalesef birçok yerde dönemimizin) durumunu, ahâlisini çok güzel tasvir etmiş Halıda Edip.
Burdan çıkarılacak ders; eğitim şart ve her "hocayım" diyene inanmamak; ki bu da bizi yine eğitime getiriyor!
Reklam
O kadar güzel ve sürükleyiciydi ki durup alıntı yapamadım bile!
Birçok yerin altı çizilesi idi.
Kurgusu harika, dili müthiş akıcı, konusu özel. Ah hele o duyguları...
Sonunda çok üzüldüğüm için 10 puan veremedim Amerikanvari sonlara alıştığım için sarstı beni.
Neyse, yazarla ilk tanışma kitabım oldu. Herkesin neden bu kadar sevdiğini anladım. Iyi ki varsın, Nermin Yıldırım
Askerlik yaptım!
Puan vermedi·200 syf.··
Beğendi
·2025 22. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 09 Kasım 2025 18:42
Ana kitap Nuri Conker'in Zabit ve Kumandan (Subay ve Komutan) adlı kitabıdır. Atatürk bunu okuyor ve o kitaba cevaben bir şeyler not ediyor, sonrasında Zabit Ve Kumandan ile Hasbihal (Söyleşi) adıyla yayımlanıyor. Ayrıca kitabın bir sayfası orijinal metin, diğeri günümüz Türkçesi
Okurken, ikisinin de ne kadar büyük ve yüce askerler olduğunu anladım bir kez daha. Düşünce tarzları ve vatan aşkları bizden kat be kat farklı ve derin. (Zaten!)
Kitap tam bir askerlik kılavuzu. Bir subay nasıl davranmalı veya davranmamalı, asker ne demek, görevi nedir,ne değildir, itaat etmek, taaruz etmek, savunma yapmak; bütün bunları derin derin kendilerini de eleştirerek açıklıyorlar ama çok yalın bir şekilde.
Balkan Savaşı'ndan yeni çıkılmış, kayıplar madden ve özellikle mânen çok büyük ve bu yüce subaylar Türk askerinin nelerde eksik olduğunu ve nasıl düzeltilmesi gerektiğini anlatıyorlar. O dönem askerlerinin ruhunu beğenmiyor mesela Nuri Conker... "Ah" dedim acı acı... :)
O kadar iyiydi ki... Askeriyede neden mantık aranmaz, neden koşullar hep kötü diye eleştirirdim hep ama artık anladım. Tabi bütün kitap askeriyenin ve savaşın koşullarından bahsettiği için boğuldum ve savaşların ne mantıksız ne gereksiz olduğunu birkaç kez daha düşündüm.
Eh, Atam da boşuna dememiş "Milletin hayatı tehliye maaruz kalmadıkça savaş bir cinayettir" diye...
O kadar korkunç manzara ve psikolojik durumlara maaruz kaldıktan sonra hayata devam edebilmek, üstüne bir de vatan-millet oluşturabilmek akıl almaz bir güç. Sırf bu yüzden bile saygı ve sevgi duyulmalı!
Velhasıl kelam; ben kız halimle askerliğimi yaptım arkadaşlar ve kumandanlarım Mustafa Kemal ve Nuri Conker idi.
Var olsunlar...
(Not: Yarın 10 Kasım. O, hiç ölmedi.)
Zabit ve Kumandan ile HasbihalMustafa Kemal Atatürk · İş Bankası Kültür Yayınları · 20062,159 okunma
Herkesle aynı anda çocuk olabilirsiniz ama herkesle aynı anda büyümesiniz. Hele bir kız çocuğuysanız...
Hayat neden bazı yerlerde ve kişilere karşı bu kadar sert?
Kızımızın masumiyeti, büyüdüğünü anladığındaki utangaçlığı hepsinden önemlisi bu durumu (genelevde çalışmak zorunda kalmasını) kabul etmekten başka çaresi olmadığını bilmesi yürek parçalayıcı bir durumdu.
Çok kısa, sıcak ama etkisi uzun sürecek, unutulmayacaklar arasında giren bir eser. Yazarın dili yalındı fakat bazı yerler karışıyor gibi gelse de okuma zevki olan, olayların, sınıf farklarının, cinsiyet rollerinin, arkadaşlığın çocuk gözünden anlatıldığı tatlı (şüpheli) bir büyüme hikayesi.
Sonunu hiç öyle düşünmediğim için şok olup son 80 sayfayı hayretler ve tuhaf duygular içinde okuduğum ama genel olarak çok sevdiğim bir eser oldu.
Bu eseri yıllardır arıyordum ama bu baskıyı bulamamıştım. Çocukluğumda okumaya başlamıştım. Aklımda harika betimlemeler, güzel duygular kalmıştı ancak ne kitabı bulabiliyordum kütüphanemdemde de hikayeyi hatırlıyordum.
Çocuk aklımla çok da algılayamadığım bir eser olmuş. Iyi ki hiçbir şey hatırlamadan okudum.
Dili, hikayenin akışı, mekanlar ve insanlar açısından çok sevdim, zevkle okudum. Konunun bağlandığı şeyi yer yer sezdim ya da ilginç bir ürperti ile hissettim gibi desem de bariz bir şekilde ummamıştım. Ilginç ve kabul görmesi zor bir son oldu bana göre.
Spoiler vermemek için anlatamıyorum ama akıcılığı ile ilgili kötü bir şey yok sonunda. Sadece biraz rahatsız edici buldum.
Neyse, susmalıyım.
Aslında karakterlerle beraber bazen razı olmak zorunda olduğumuz şeylerin bizi nasıl şekillendirdiğini görüyoruz. Nazmi Bey'e yer yer acıdım, çok defa anladım, bazen kızdım.
Şükran... Ah Şükran, en saf, adı ile müsemma, güzel hanım.
Jülide... Hepimizin içindeki o haylaz genç.
Okuyun tabi, zevkli bir okuması var.
Reklam