"Ben birisini arıyordum, kendisiyle ömrüm boyunca kahvaltı edebileceğim birisini. ... Sen bana mükemmel bir kahvaltı arkadaşı oldun, senin yanında hiç canım sıkılmadı. Umarım, sen de benden sıkılmamışsındır."
O zamandan beri sevdiğim ya da tırnak içinde "sevdiğim" herkes, ilişkimizin ilk başlarında kaçınılmaz olarak birkaç kez onunla karşılaştırılmayı kabullenmek zorunda kaldı,bu düşünceleri kovabilmek için boğazımı yüksek sesle temizlemem gerekti, çünkü bunlar her durumda hem mantıksız hem de adaletsizdi ve sonuç asla kimsenin yararına değildi. Uyanık benliğim, sıradan bir arkadaş ortamında Alejandro'dan "kocaman bir gereksizlik" olarak bahsediyor, oysa rüyamda sürekli kapıyı çalıp onunla gelip gelemeyeceğimi soran bir Alejandro görüyorum ve her seferinde tereddüt etmeden montumu alıp onunla gidiyorum. Arkama bile bakmıyorum.
Güven, ruhunuzda hissetmediğiniz sürece sadece bir kelimeden ibarettir. Fakat bir kez oluşup da bedende kök salmaya başlandığındaysa harmanlanarak başka adlar alır.