"Yapayalnızım. İçim kan ağlarken herkese gülümsedim. Mutluymuş gibi davrandım, çünkü kimseye yük olmak istemedim. Sessizce içime attım her şeyi. Kalbim paramparçayken, 'iyiyim' demeyi seçtim. Çünkü kimseyi rahatsız etmek, kimseyi yormak istemedim. Ama içimde fırtınalar kopuyordu, kimsenin görmediği… Sessizliğim çığlıktı aslında, sadece kimse duymadı."